راستی حالا که دارم تند و تند آپدیت می کنیم باید یادآور شوم که وبلاگ 10 ساله شد .

خدای من .

وقتی خودم هم دیدم یه لحظه شوک شدم .

زمان به سرعت باد میگذرد .

سلام

من تند تند می نویسم پس هستم .

عوض شده ام. قبلا ها اگه کشته هم می شدم امکان نداشت بتوانم قالب وبلاگ را عوض کنم ولی حالا عکس عوض می کنم قالب عوض می کنم.

این البته شاید پیشرفت باشد که آدم بتواند دست از تحجر بکشد ولی خودم میدانم که این حدود سه سال کودک درونم دیگر اندازه سالهای گذشته شاد نیست.

بعد از اینهمه مدت که وبلاگ خودم را دوباره خواندم دیدم آنوقتها مثل دختر بچه ها بودم.

خدایا به جان خودم ناشکری نمی کنم.فقط دارم درد دل می کنم.

این را میدانم که دل ودماغی برای نوشتن ندارم و فقط به خاطر رژیم بوده که اینجا نوشته ام.رژیم را کم وبیش رعایت کرده ام .همین که توانستم خودم را قانع کنم وسوپ بپزم و بخورم به جای اینکه هیچی نخورم و بعدش گرسنه بروم سر یخچال و هرچی هستو بریزم تو خندق بلا خودش جای قدردانی داشت.فلون جان قدردانی تشکر ممنون .این از رژیمبرای ثبت در اینجا میگویم که دیشب یه دوستی اومد خونمون که خودش و لباساش و خونش و خلاصه همه چیزش بو میده بعد اگر مثلا یه مو تو غذا ببینه عق میزنه و دیگه نمی خوره بعدش هم همه جا جار میزنه که فلانی تو غذاهاش مو هست .دوست عزیز یه کم هم به فکر اصلاح خ

سلام به همه.دوباره منم فلون همه ای که نمی دانم وجود دارند یا نه یک زمانی که شاید 5 سال ازش بگذرد دلم برای اینجا پر می کشید و هرروز چکش می کردم.کلی با آدماش خاطره داشتم .روزگار اینقدر مشغولم کرد که نه تنها دیگه به اینجا سر نزدم بلکه الان وقتی یک هو یاد اینجا افتادم حتی پس وردم رو هم به سختی به یاد آوردم. وایییییییی چه سالهایی و چه سختی هایی که بر من نگذشته این فلونی که الان 35 سالشه خیلی با گذشته تغییر کرده .زندگیش کلا زیر و رو شده . یکی از بهترین وعزیز ترین آدماش رو از دست داده موجودی که درمهربانی و گذشت و فداکاری تک بود .پدرم بگذریم دلم می خواد ساعتها و رو

مغز م از انبوه کلمه های نگفته پر است کلاس تی ***ای می روم .برایم سوالهای فراوان پیش آمده . راستی چرا کودک درون من اینقدر آسیب دیده ا ست.چرا اینهمه غم و ناراحتی رو با خودم حمل می کنم .چرا خودم رو دوست ندارم .چرا به خودم احترام نمی ذارم وهزارچرای دیگه. دیروز توی مراسم دعا برای اینکه از چاله وابستگی ها بیرون بیام دعا کردم.برای خودم و برای همه دعا کردم.دعا کردم اینهمه استرس و اضطراب رو تحمل نکنم . الان 35 سالمه و درآستانه 36 سالگی ام .دوست دارم حداقل از این به بعد حال واحوالم بهتر باشه . شاید دیگه خیلی زمانی واسم نمونده باشه .

سلام دلم می خواهد که بنویسم و بنویسم .همیشه و از همه جا .نوشتن باعث شادی و نشاط من می شود. اما هروقت که می خواهم هزار تا کار پیش میاد و نمیشه. الان هم داشتم درس می خوندم.همزمان هدفون هم توی گوشم بود.آهنگ ترکی میخوند خیلی دوستش دارم .اهنگ فیلم کو***زی و گو***نی . حسهای عجیب در وجودم ظاهر می شوند.غمگینم .صبح هم گریه کردم.دوست داشتم بابا بود و من باز می دیدمش.باز می خندید.باز سر به سرمون می گذاشت. اما الان در یک زمین سرد خوابیده.تنها ......... دلم برایش تنگ شده.خیلی حالا که فکر می کنم می بینم اصلا نتونستم با این مسئله کنار بیام.اصلا با نبود بابا کنار نیومدم. زندگیم ن

من موندم که اینهمه حب و بغض از کجا میاد.

من واقعا قلب مهربونی دارم .واسم خیلی جالبه که گاهی وقتا احساس می کنم که یه موجود ناشناخته از من خودشو نشون میده .

یک بدجنس به تمام معنی.که حالش از همه بد میشه.حالا بگو به چه علتی؟

فقط به این علت که احساس میکنم قدرم رو نمی دونن

بهم توجه نمی کنن .یک غول ازم بیرون میاد که انگار با همه قهره

امیدوارم برطرف بشه .

تو یه شخصیت مستقل داری.مهم نیست که بهت اهمیت میدن یا نع .خودتو پیدا کن